تبليغاتX
حقوق بین الملل
باید توجه داشت که زمان وقوع مخاصمات در تعیین بسیاری از عناصر سازنده نقش دارد.

چرا که در باب عناصر سازنده یک تخاصم اهمیت عنصر زمان چه بسا گاه از مکان وقوع درگیری اهمیت افزونتری می یابد.

البته عنصر زمان مفهومی کاملا نسبی داشته و چه بسا در مواردی همچون" مجموعه عوامل مرکب از هر دو عنصر زمان و مکان" و به شکل" کلیتی پیچیده" جلوه می کند و کار حقوقدانان و محققین در حقوق بشر دوستانه و مخاصمات را در تشخیص ماهیت مخاصمه و اجرای قواعد مرتبط با هر کدام ار انواع مخاصمات شناخته شده ( در تعبیر سنتی : داخلی و بین المللی ) دشوار تر نیز می سازد.

 بنابراین باید در جستجوی معیاری بود که به وسیله آن بتوان عنصر ( زمان ) را در مخاصماتبه درستی تعریف کند و در هر مخاصمه جایگاه درستی از نوع تحاصم را چه به طور انتزاعی و چه به مثابه مفهومی عینی و ملموس معین کند.

در مقال آینده این موضوع را بیشتر مورد تدقیق قرار می دهیم.

پ.ن: گرچه دزر ترم دوم تحصیلی حویش طی گذران واحدهای"  حقوق بشر" و  "حقوق  بین املل محیط زیست "  مباحث بسیاری به ذهنم جهت نگاشتن متبادر می شود. اما دو سوی یک اندیشه مانع نگارش آن در این فضا می شود که شاید یکی از آن دو تردید در مفید واقع شدن آن باشد . امید آن که در آینده ای نه چندان دور این جسارت و دانش و تخصص را بیابم از این دو مقوله بسیار ارزشمند نیز برخی تراوشات ذهنی خود را منعکس کنم .

 

+ نوشته شده در یکشنبه 1387/12/18ساعت 8:20 قبل از ظهر توسط رابعه رضوی علوی |

در باب تفکیک مخاصمات آنچه همیشه از درجه کمتری از اهمیت برخوردار است آن است که باید این مخاصمات با توجه به شدت و ضعف ان طبقه بندی شود .

موضوع دیگر نیز محل وقوع درگیری است که خود یکی از اشکال تعیین بین المللی یا داخلی بودن مخاصمه است .

 به بیان نکوتر در مورد طرفین درگیر در مخاصمه مکان درگیری و چگونگی درگیری به نسبت تابعیت طرفین مخاصمه۱ یکی از موضوعات تعیین کننده است .

به این موضوع  در نگاشته های بیشتر خواهیم پرداخت .


۱.  conflict

*امتحانات ترم نخست کارشناسی ارشد اینجانب در حالی به پایان رسید که من هنوز در حیرت نحوه آزمون هایم باقی مانده ام . آیا به راستی این شیوه کاملا کهنه می تواند معیاری صحیح در ارزشیابی دانش من باشد یا نه ؟

محدودیت زمانی پاسخگویی به پرسشهایی که بسیار نیاز و توضیح و بسط داشت و  نحوه رفتار مراقبین بسی تامل برانگیز بود و من هنوز در شگفتم که به واقع من کجا ایستاده ام و جایگاه حقیقی من به راستی از حیث دانش و بینش کجاست و نیز تا کجا این همه تکرار آنچه که بیانش با سکوت در باب آن هر دو یک پاسخ خواهد داشت.

 

+ نوشته شده در جمعه 1387/11/11ساعت 8:19 قبل از ظهر توسط رابعه رضوی علوی |

  دانستیم مخاصمات وحقوق حاکم بر آن اقسام متفاوتی دارد .در کتب مربوط آن را به دو بخش داخلی و بین المللی تقسیم می کنند که هم اینک بسیاری از حقوقدانان با این تقسیم بندی سنتی که یادآور پیشینه ای طولانی در تفکیک این دو نوع است موافق نبوده و تنها یک نوع حقوق را بر هر دو حکمفرما می دانند. ۱

حال مقصود این نیست که دقیقا می توان تمامی آنچه حقوق مخاصمات جهت بیان آکادمیک۲ به درستی جهت رعایت بخشی از « حداقل ها» ۳ می باشد را در مرحله اجرای حقوق می نوان مشاهده کرد.

این مباحث را صرفا می توان از دید حقوقی و به طور نظری مورد بررسی قرار داد .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  ۱و۲و۳- نقل به مضمون از : دکتر جمشید ممتاز

+ نوشته شده در یکشنبه 1387/09/10ساعت 5:38 قبل از ظهر توسط رابعه رضوی علوی |

در نگاشته پیشین در باب چرایی اتکای حقوق مخاصمات بر حقوق انسان به پرسشهایی کلی اکتفا کردیم.

اکنون به بررسی تعاریف موجود درباره حقوق مخاصمات می پردازیم:

۱.حقوق مخاصمات : مجموعه ای از قواعد حقوق بین الملل ( اعم از عرفی و معاهده ای) که حاکم بر زمان وقوع جنگ (آغاز  / حین مخاصمه و گاه تا پس از پایان مخاصمه ) است .

اما آیا این تعبیر به تمامی گویای خصوصیات حقوق مخاصمات - مبانی و چرایی - آن است

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه 1387/08/12ساعت 8:30 قبل از ظهر توسط رابعه رضوی علوی |

نخستین موضوعی که مبنای مباحث آتی  را تشکیل می دهد بحث ( حقوق مخاصمات ) است.

اینکه چرا این حقوق چنین با قدرت به بررسی ( رعایت حقوق بنیادین انسانها حتی در صحنه ای عاری از صلح است ) و ( تلاش برای انسان بودن ) می پردازد .

این که چرا ( انسان ) ؟

چرا ( مخاصمه ) ؟

و یافتن پاسخ این پرسش که : ( حقوق برای مخاصمات ) یا ( در مخاصمات )؟

( این نگاره را به تدریج در همین بخش تکمیل خواهم کرد )

نکته : مباحث این وبلاگ کاملا حقوقی و از دیدگاه بررسی نظری است . از هر گونه اندیشه ورزی ناهمگون و مغایر با هدف اولیه نگارش آن پرهیز شود.

+ نوشته شده در یکشنبه 1387/08/05ساعت 8:12 قبل از ظهر توسط رابعه رضوی علوی |