در این مقال نکوتر آنست که به عنصر فرهنگ  به دیده ای عمیقتر بنگریم.

فرهنگ را به تعبیری می توان آموزش یافتن و دانستن راه و شیوه زیستن در اجتماع انسانی دانست گرچه این تعبیر از بسیاری جهات کامل نیست اما می تواند گویای این واقعیت باشد که فرهنگ برخاسته از ذات بشر نیست یا به عبارت نکوتر عنصری اکتسابی است.

بنابراین برای  فراگرفتن فرهنگ باید بستری اجتماعی پیش از پیدایش آن وجود داشته باشد تا هنگامی که بشر پای به عرصه وجود می نهد از آموزه های آن بهره گیرد.

اما ذکر نکته ای هم حیاتی به نظر می رسد وآن بحث فرهنگ سازنده و فرهنگ مخرب و در نهایت فرهنگ بالذات سازنده ولی بالفعل  ویرانگر است.

البته باید گفت که بسیارانی این واژگان را به عمد یا به سهو به جای یکدیگر وگاه به عنوان پوششی برای ضد فرهنگ به کار می برند .بنابراین باید روح واژه مزبور را از معنای عرفی آن جدا کرد.

در مقالی دگر به این موضوع اشاره خواهیم کرد.